In het schemergebied tussen slapen en waken duikelen beelden over elkaar heen: herinneringen, dagresten en associaties. Huis, haard, hond, natuur en de altijd aanwezige dreiging van ontwrichting. Gevoelens die zich ergens een keer hebben vastgezet krijgen vorm in flarden. Herinneringen raken overdekt met nieuwe beelden. Soms rest alleen nog een sfeer zonder concrete vorm. 
Mijn pogingen tot het maken van een coherent verhaal stranden in de vluchtigheid. Dit fragmentarische karakter van de beelden zet ik op scherp door verschillende technieken (linoleumsneden, tekeningen, schilderwerk en fotografie) door en over elkaar heen te gebruiken.



Caroline Meerum Terwogt

Amsterdam Noord